Er zijn vandaag twee manieren om een AI-verslag in je ECD (elektronisch cliëntendossier) te krijgen: kopiëren en koppelen. Kopiëren is de weg die overal werkt: je kijkt het concept na, keurt het goed en plakt de goedgekeurde tekst in het juiste veld van je dossier. Geen enkel ECD staat dat in de weg, en het kost per verslag een paar seconden. Koppelen is de weg waar de tekst automatisch op de goede plek in het dossier landt via een technische verbinding — sneller, maar hij bestaat alleen als zowel de AI-tool áls jouw ECD die koppeling aanbieden, en dat is lang niet overal het geval. Wat er (nog) niet kan: veel AI-verslagtools hebben nog geen directe ECD- of EPD-koppeling — die staat bij hen op de roadmap, niet in het product. De realistische route nu is dus: gesprek → concept → reviewen → goedkeuren → kopiëren. Dit artikel legt beide routes uit, waarom koppelen technisch lastiger is dan het klinkt, en waarom kopiëren voorlopig geen slechte tweede keuze is.
Dit artikel is zorgvuldig samengesteld en van bronnen voorzien, maar is geen zorginhoudelijk, medisch of juridisch advies. Wat er in een dossier hoort, bepaalt je eigen beroepsstandaard, je organisatiebeleid en je professionele oordeel — niet dit artikel en niet een AI.
Wat "van verslag naar ECD" betekent
Een AI-verslagtool en je ECD zijn twee losse systemen. De tool luistert een gesprek uit en maakt er een gestructureerd concept van — een intake, een evaluatie, een begeleidingsverslag. Je ECD is de plek waar dat verslag uiteindelijk hoort te staan: het officiële dossier van de cliënt, waar je collega's, de inspectie en de cliënt zelf bij kunnen. Tussen die twee zit een stap die vaak wordt onderschat: hoe komt de tekst van het ene systeem in het andere?
Die stap is de moeite waard om goed te regelen, want administratie kost veel tijd. Volgens het CBS besteedden werknemers in zorg en welzijn in het tweede kwartaal van 2025 gemiddeld 31 procent van hun werktijd aan administratie, waarvan 16,9 procent aan verslaglegging over de verleende zorg. [1] Spraakgestuurd rapporteren is in onderzoek twee tot drie keer sneller dan typen [6], maar als een AI-tool het schrijven overneemt en je alles daarna handmatig overtypt, geef je een deel van die winst weer weg.
Route 1: kopiëren en plakken
De eenvoudigste route is ook de meest onderschatte. Je opent het concept, kijkt het na, past aan wat moet, keurt het goed, en plakt de definitieve tekst in het bijbehorende veld van je ECD. Klaar. Deze weg werkt met élk dossiersysteem, want je gebruikt gewoon je toetsenbord — er is geen technische verbinding nodig, geen leverancier die iets moet inschakelen, geen certificering.
De voordelen zijn groter dan ze lijken. Je houdt volledige controle: er verdwijnt niets automatisch in het dossier zonder dat je het hebt gezien, en je bepaalt zelf in welk veld welk stukje komt. Je bent ook niet afhankelijk van de vraag of jouw specifieke ECD een koppeling ondersteunt. Het nadeel is de handmatige handeling zelf — een paar seconden per verslag — en de kans dat je bij lange verslagen een veld vergeet. Voor de meeste organisaties weegt dat niet op tegen de eenvoud, zeker omdat het zwaarste werk, het formuleren, al is gedaan. Hoe een goed gestructureerd concept eruitziet, lees je in het perfecte intakeverslag.
Route 2: koppelen via standaarden
Bij koppelen praat de AI-tool rechtstreeks met je ECD via een technische verbinding, meestal een API (een afgesproken manier waarop twee systemen gegevens uitwisselen). Het goedgekeurde verslag landt dan automatisch op de juiste plek in het dossier, zonder plakwerk. Om dat betrouwbaar te doen, moeten beide systemen dezelfde taal spreken. In de Nederlandse zorg zijn dat vaste informatiestandaarden: HL7 als klassieke basis voor berichtenuitwisseling en het modernere HL7 FHIR, aangevuld met terminologiestandaarden zoals SNOMED en LOINC om vast te leggen wát er precies bedoeld wordt. [2] Kennisorganisatie Nictiz beheert en promoot deze standaarden; FHIR wordt in Nederland onder meer gebruikt door MedMij en voor eOverdracht tussen zorgverleners. [3]
Een koppeling is dus geen knop die een leverancier "even aanzet". Hij bestaat alleen als drie dingen samenkomen: de AI-tool ondersteunt de koppeling, jouw ECD stelt de bijbehorende API open, en er zijn afspraken gemaakt over welke gegevens waar terechtkomen. Ontbreekt er één, dan is koppelen simpelweg geen optie en val je terug op kopiëren.
Waarom koppelen lastiger is dan het lijkt
Dat systemen niet zomaar met elkaar praten, is geen onwil maar een structureel probleem dat Nictiz interoperabiliteit noemt. De zorg bestaat uit veel losse organisaties en disciplines die elk hun eigen systemen hebben. Goede uitwisseling vraagt afspraken op vijf lagen — van wetgeving en organisatie tot proces, informatie en techniek — en pas als die allemaal kloppen, stroomt data betrouwbaar van A naar B. [2] Een technische koppeling is maar één van die lagen.
Daar komt bij dat de overheid deze uitwisseling reguleert. De Wet elektronische gegevensuitwisseling in de zorg (Wegiz), in werking sinds 1 juli 2023, verplicht zorgaanbieders om aangewezen gegevensuitwisselingen elektronisch te laten verlopen. Het is een kaderwet: per uitwisseling wordt in aanvullende regels bepaald wat wanneer verplicht wordt, en voor sommige geldt dat ICT-leveranciers hun software moeten laten certificeren. [4] Dat maakt koppelingen op termijn betrouwbaarder en breder beschikbaar, maar verklaart ook waarom een koppeling niet iets is wat een leverancier in een middag bouwt — het is een traject met standaarden, certificering en afspraken per ECD.
Wat er (nog) niet kan — en waarom dat oké is
Eerlijk is eerlijk: veel AI-verslagtools hebben vandaag géén directe ECD- of EPD-koppeling. Dat geldt ook voor Verbinn: een koppeling met je dossiersysteem staat op de roadmap, maar zit niet in het product — je werkt nu met kopiëren, waarbij het goedgekeurde verslag via jouw hand in het dossier komt. Dat is een bewuste volgorde: eerst zorgen dat het verslag klopt en gecontroleerd is, dan pas dat het snel op zijn plek staat.
Daar zit meteen de reden waarom kopiëren voorlopig geen slechte tweede keuze is. Een AI-verslag is een concept, geen waarheid: een taalmodel kan zich vergissen of iets anders samenvatten dan jij zou doen. Er hoort dus een mens tussen te zitten die nakijkt, corrigeert en goedkeurt voordat er iets in het dossier belandt. De handmatige plak-stap dwingt die controle bijna vanzelf af: je hebt de tekst letterlijk in handen voordat hij definitief wordt. Een volautomatische koppeling neemt dat risico niet weg; ze verplaatst het alleen. Wie de koppeling regelt, moet daarom nog steeds borgen dat er een goedgekeurd concept in gaat — een rol die vaak bij de kwaliteitsfunctionaris ligt, zoals we beschrijven in de kwaliteitsfunctionaris als AI-poortwachter. En of je nu kopieert of koppelt: je blijft als organisatie zelf verwerkingsverantwoordelijke voor de gezondheidsgegevens in het dossier, en een tool of leverancier neemt die verantwoordelijkheid niet over. [5]
Hoe je het nu praktisch aanpakt
Zolang een directe koppeling er nog niet is, maak je de kopieer-route zo soepel mogelijk. Loop deze punten na.
- Werk met sjablonen per gesprekstype. Als het concept al de structuur van je dossier volgt (intake, evaluatie, MDO, SOAP), plak je per veld in plaats van één lap tekst te ontwarren.
- Reviewen vóór plakken, niet erna. Kijk het concept na in de tool, keur het goed, en plak pas de definitieve versie. Zo staat er nooit een ongecontroleerd verslag in het dossier.
- Spreek af wie plakt en waar. Leg vast welke velden in jullie ECD gevuld worden vanuit welke verslagonderdelen, zodat het voor iedereen hetzelfde loopt.
- Vraag leveranciers naar hun koppel-roadmap. Wil je later koppelen, vraag dan zowel je AI-leverancier als je ECD-leverancier welke standaarden (HL7, FHIR) ze ondersteunen en of certificering onder de Wegiz in beeld is.
Kopiëren is de brug die er vandaag ligt; koppelen is de brug die gebouwd wordt. Beide brengen je verslag in het dossier — maar alleen als er een mens tussen zit die het eerst heeft goedgekeurd.
Veelgestelde vragen
Kan Verbinn automatisch in mijn ECD schrijven?
Nee, nog niet. Een directe koppeling met je ECD of EPD staat op de roadmap, maar zit vandaag niet in het product. Je werkt nu met kopiëren: je kijkt het concept na, keurt het goed en plakt de goedgekeurde tekst in het juiste veld van je dossier. Dat werkt met elk ECD en houdt de controle bij jou.
Wat is het verschil tussen kopiëren en koppelen?
Bij kopiëren plak je de goedgekeurde verslagtekst zelf in je ECD — dat werkt overal en vereist geen techniek. Bij koppelen landt de tekst automatisch in het dossier via een technische verbinding (API) tussen de AI-tool en je ECD. Koppelen is sneller, maar bestaat alleen als beide systemen dezelfde standaarden ondersteunen en de verbinding is ingericht.
Is een verslag kopiëren en plakken wel verantwoord?
Ja, mits je het concept eerst nakijkt en goedkeurt. Kopiëren heeft zelfs een voordeel: je hebt de tekst letterlijk in handen voordat hij in het dossier staat, wat de menselijke controle bijna vanzelf afdwingt. Je blijft als organisatie verwerkingsverantwoordelijke voor de gegevens in het dossier — bij zowel kopiëren als koppelen — dus zorg dat er altijd een goedgekeurd verslag in gaat.
Wat is HL7 FHIR en heb ik dat nodig?
HL7 en het modernere HL7 FHIR zijn informatiestandaarden waarmee zorgsystemen gegevens op een eenduidige manier uitwisselen; Nictiz beheert ze in Nederland. Je hebt ze nodig zodra je een directe koppeling tussen twee systemen wilt, want dan moeten beide dezelfde taal spreken. Voor de kopieer-route heb je ze niet nodig — daar gebruik je gewoon je toetsenbord.
Verplicht de Wegiz mij om AI-verslagen te koppelen?
Nee. De Wet elektronische gegevensuitwisseling in de zorg (Wegiz) verplicht zorgaanbieders om aangewezen gegevensuitwisselingen elektronisch te laten verlopen, maar het is een kaderwet die per uitwisseling bepaalt wat wanneer verplicht wordt. Het gaat om specifieke uitwisselingen tussen zorgaanbieders, niet om de manier waarop jij een AI-verslag in je eigen dossier zet. Wil je zeker weten wat voor jouw situatie geldt, raadpleeg dan de actuele stand van de wet en je eigen ICT-leverancier.
Bronnen
- [1] CBS — "Bijna een derde werktijd zorg gaat op aan administratie" (2025) — cbs.nl (geraadpleegd 10 juli 2026)
- [2] Nictiz — "Interoperabiliteit in de zorg verbeteren" (vijflagenmodel, HL7 FHIR, SNOMED, LOINC) — nictiz.nl (geraadpleegd 10 juli 2026)
- [3] Nictiz — "Zorginformatiestelsel: standaarden en databeschikbaarheid" (HL7 FHIR, MedMij, eOverdracht) — nictiz.nl (geraadpleegd 10 juli 2026)
- [4] Data voor gezondheid (Ministerie van VWS) — "Uitleg over de wet" (Wegiz, in werking 1 juli 2023, kaderwet, certificering) — datavoorgezondheid.nl (geraadpleegd 10 juli 2026)
- [5] Autoriteit Persoonsgegevens — Praktijkgids "Gezondheidsgegevens in de cloud" (verwerkingsverantwoordelijkheid) — autoriteitpersoonsgegevens.nl (geraadpleegd 10 juli 2026)
- [6] Anders Werken in de Zorg — "Onderzoek: spraakgestuurd rapporteren 2 tot 3 keer sneller" (2025), onderzoek van Vilans, HAN en AWIZ — anderswerkenindezorg.nl (geraadpleegd 10 juli 2026)
Ruben van Herck bouwt Verbinn: volledig lokale AI-gespreksverslagen (een samenwerking van Ruberio × Uit De Verf). Dit artikel is geschreven vanuit de praktijk van het bouwen én draaien van lokale AI in de zorg.